گنجشک به خدا گفت : لانه کوچکی داشتم . آرامگاه خستگی ام , سر پناه بی کسی ام بود !طوفان آنرا از من گرفت مگر جای کسی را تنگ کرده بودم ؟ خدا گفت : ماری در راه لانه ات بود تو خواب بودی , باد را گفتم لانه ات را واژگون کند , آنگاه تو از کمین مار پر گشودی ؟ چه بسیار بلاها از تو به واسطه محبتم دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی .

با تو هر جهنمی میشه بهشت , با تو میشه صد هزار قصه نوشت , با تو میشه خونه زد تو شهر عشق , اما افسوس نمی زاره سرنوشت .